ԳՈՄԵՇԸ հասավ Վանաձոր։
Կյանքի ու գրականության սահմանը վերացավ,
և նրա մռլնգոցը լսվեց հարազատ Լոռում։
Լոռին լսեց ԳՈՄԵՇԻ շունչը՝ Նարինե Գրիգորյանի ձայնով։
Ու ներկայացումը դարձավ հիշողության հետ խոսք։
Բայց երբ լռեցին բեմի լույսերը,
ԳՈՄԵՇԻ մռլնգոցը ջերմացրեց մարդկանց սրտերը,
և ՀՐԱՆՏԻ խոսքը դարձյալ տանիք կապեց իր հայրենի աշխարհին։
ԳՈՄԵՇԸ՝ հոկտեմբերի 31-ին, Վանաձորում էր։
Նա՝ ԳՈՄԵՇԸ, եկավ լուռ հիշեցնելու, որ մաքրությունը չի բեմադրվում, այն ապրում է մարդկանց մեջ։
















